Slag bij Hastings

Drie mannen, één troon

Begin 1066 stierf de Engelse koning Eduard de Belijder zonder kinderen. Drie mannen maakten aanspraak op de troon:

• Harold Godwinson, de machtigste edelman van Engeland, die direct tot koning werd gekroond.
• Willem, hertog van Normandië, die beweerde dat Eduard hem de troon had beloofd.
• Harald Hardrada, koning van Noorwegen, die zich beriep op oudere afspraken tussen Engelse en Scandinavische koningen.

Twee invasies in drie weken

In september landde Harald Hardrada met een grote vloot in het noorden van Engeland. Koning Harold marcheerde in hoog tempo noordwaarts en versloeg de Noren op 25 september bij Stamford Bridge. Hardrada sneuvelde.

Drie dagen later landde Willem van Normandië met zijn leger bij Pevensey, aan de zuidkust. Harold moest met zijn vermoeide leger weer helemaal terug naar het zuiden.

De slag

Op 14 oktober 1066 stelde Harold zijn leger op op een heuvelrug bij Hastings. Zijn infanterie vormde een schildmuur: een dichte rij soldaten met overlappende schilden. Willems leger bestond uit boogschutters, voetvolk en zwaar gepantserde ruiters.

De hele dag stormden de Normandiërs de heuvel op. De schildmuur hield lang stand. Volgens de bronnen ontstond er meerdere keren verwarring toen Normandische troepen terugweken; Angelsaksen die de heuvel af achter hen aan renden, werden door de ruiters afgesneden. Zo werd de schildmuur steeds dunner. Aan het einde van de middag sneuvelde Harold, samen met zijn broers. Daarna stortte de Angelsaksische weerstand in.

Willem de Veroveraar

Willem trok naar Londen en werd op 25 december 1066 in Westminster Abbey tot koning gekroond. De Normandische verovering veranderde Engeland ingrijpend: een nieuwe adel, nieuwe kastelen zoals de Tower of London, en een grote invloed van het Frans op de Engelse taal. Op de plek van de slag liet Willem een abdij bouwen, Battle Abbey, waar het plaatsje Battle zijn naam aan dankt.